STANFORD ÜNİVERSİTESİNİN KURULUŞ HİKAYESİ
Kaba saba, soluk, yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift,
Boston treninden inip utangaç bir tavırla rektörün bürosundan içeri girer girmez,
sekreter masasından fırlayarak önlerini kesti...
Öyle ya, bunlar gibi ne idüğü belirsiz taşralıların Harward gibi üniversitede
ne işleri olabilirdi ? Adam yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi.
Işte bu imkansızdı.
Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu.
Yaşlı kadın çekingen bir tavırla,"Bekleriz" diye mırıldandı...
Nasıl olsa bir süre sonra sıkılıp gideceklerdi.
Sekreter sesini çıkarmadan masasına döndü. Saatler geçti, yaşlı çift pes etmedi.
Sonunda sekreter dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika görüşseniz.
Yoksa gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu.
Genç rektör isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Sekreterinin anlattığı tablo içini bulandırmıştı.
Zaten taşralılardan, kaba saba köylülerden nefret ederdi.
Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek !.. Olacak şey miydi bu ?
Suratı asılmış sinirleri gerilmişti.
Yaşlı kadın hemen söze başladı.
Harward'da okuyan oğullarını bir yıl önce bir kazada kaybetmişlerdi.
Oğulları burada öyle mutlu olmuştu ki, onun anısına okul sınırları içinde bir yere,
bir anıt dikmek istiyorlardı. Rektör, bu dokunaklı öyküden duygulanmak yerine öfkelendi.
"Madam" dedi, sert bir sesle,
"Biz Harward'da okuyan ve sonra ölen herkes için bir anıt dikecek olsak,
burası mezarlığa döner..."
"Hayır, hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın. "Anıt değil...Belki Harward'a bir bina yaptırabiliriz".
Rektör, yıpranmış giysilere nefret dolu bir nazar fırlatarak,"Bina mı ?"
diyerek tekrarladı, "Siz bir binanın kaça mal olduğunu biliyor musunuz ?
Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan fazlasına çıktı..."
Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu. Artık bu ihtiyar bunaktan kurtulabilirdi.
Yaşlı kadın sessizce kocasına döndü.
"Üniversite inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş ?
Peki, biz niçin kendi üniversitemizi kurmuyoruz, o halde ?"
Rektörün yüzü karmakarışıktı. Yaşlı adam başıyla onayladı.
Bay ve Bayan Leland Stanford dışarı çıktılar. Doğu Californiaya, Palo Alto'ya geldiler.
Ve Harward'ın umursamadığı oğulları için onun adını ebediyyen yaşatacak üniversiteyi
kurdular.
Amerika'nın en önemli üniversitelerinden birisi... STANFORD'u
****************
Gürültü patırtının ortasında sükunetle dolaş. Sessizliğin içinde huzur bulunduğunu unutma
Başka türlü davranmak açıkça gerekmedikçe herkesle dost olmaya çalış. Sana kötülük yapıldığında verebileceğin en iyi karşılık unutmak olsun. Bağışla ve unut ama kimseye teslim olma? İçten ol telaşsız kısa ve açık seçik konuş, başkalarına da kulak ver?. Aptal ve cahil oldukları zaman bile! .Çünkü dünyada herkesin bir öyküsü vardır.
****************
Amerikan kızılderililerinin bir deyişi " Bir insanı yargılamadan önce gökte üç ay eskiyinceye dek onun mokasenlerinde yürü" Dışarıdan bakınca pek çok yaşam yanlış, mantıksız delice görünebilir. Dışarıda kaldığın sürece insanları ve ilişkilerini yanlış yargılayabilirsin..Anlayış bilgiçliğin kibiriyle değil, alçak gönüllülükle doğar..
(Şusana TAMARO)
04/07/2007 |
Duyurular
